Home » Wmo - Zorgkosten » Toegang tot de Wmo

Toegang tot de Wmo

Wmo 2015

De bezuinigingen op de totale zorg zouden bereikt worden door forse ingrepen in de lichtere vormen van zorg, ondersteuning en begeleiding via de Wmo 2015. Belangrijkste element daarin is dat het compensatiebeginsel is afgeschaft. Dat betekent dat zorgvragers niet langer als vanzelfsprekend recht hebben op zorg; de gemeente gaat eerst onderzoeken wat de zorgvrager zélf of met behulp van de eigen omgeving kan oplossen. Op 9 juli 2014 stemde de Eerste Kamer in met de Wmo 2015, hetgeen betekent dat deze wet definitief per 1 januari 2015 in werking treedt.

Toegang tot de Wmo

Het bepalen wie toegang krijgt tot de Wmo is uiteindelijk een gemeentelijke verantwoordelijkheid.

Gemeenten worden met ingang van 2015 geheel verantwoordelijk voor de ondersteuning, begeleiding en verzorging van mensen met een beperking die thuis wonen. Deze zorgonderdelen worden overgeheveld van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) naar de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo).

De gemeente heeft de plicht mensen die beperkingen ondervinden in het meedoen aan de maatschappij te compenseren. De wijze waarop zij dat doet, is aan de gemeente. Er zullen dus verschillen ontstaan per gemeente.

Om in aanmerking te komen voor ondersteuning vanuit de Wmo voert de gemeente keukentafelgesprekken met hulpvragers. Een belangrijk onderdeel van het gesprek is de vraag wat de zorgvrager zélf of met behulp van de eigen omgeving kan oplossen.

Burgers die bij het Wmo-loket aankloppen, zullen duidelijk moeten maken hoe hun leven eruit ziet, wat hun zorg- of ondersteuningsvraag is, welk doel daarmee bereikt moet worden en wat hun eigen kracht en eigen netwerk is. Tijdens het keukentafelgesprek wordt bekeken welke extra ondersteuning vanuit de gemeente nodig is. Wmo-cliënten lopen daarbij het risico om letterlijk onder de keukentafel gepraat te worden, ondanks de gemoedelijk klinkende term waarmee het gesprek wordt aangeduid.

Tegen de tijd dat de gevolgen van het keukentafelgesprek duidelijk worden, is de ambtenaar al bezig om de afspraken om te zetten in onomkeerbare ‘maatwerkregelingen’. Nog zo’n term die niet alleen goeds belooft.

In diverse gemeenten wordt er daarom voor gepleit om cliënten bij te laten staan door een onafhankelijke adviseur tijdens de Wmo-keukentafelgesprekken. De gedachte achter het initiatief is zonder meer toe te juichen. Alleen wie komt in beeld om de rol van onafhankelijk adviseur in te nemen? Het ombudsteam, de door de gemeente gesubsidieerde welzijnsorganisatie, een door de gemeente ingehuurd bureau of de ene ambtenaar die de andere ambtenaar gaat controleren onder het predikaat ‘adviseur van de cliënt’?

Onafhankelijk betekent dat je niet onder invloed staat van iemand of iets anders. Cliënten zijn vanuit hun zorgbehoefte nu eenmaal in meer of mindere mate afhankelijk. Om de onafhankelijkheid van de WMO-adviseur zo goed mogelijk te waarborgen moet het iemand zijn die zich kan inleven in de situatie van de cliënt en die in geen enkele afhankelijkheidsrelatie tot de gemeente staat.

bron: KBO-Brabant / belangenorganisatie van senioren

disclaimer:
Bovenstaande is geschreven op persoonlijke titel van de webmaster van de website cv-noorderzon.nl en behoeft niet het standpunt te zijn van het bestuur en/of ALV van de Coöperatieve Vereniging Noorderzon. Ook is bovenstaande niet bedoeld als advies maar wordt slechts ter informatie aangeboden.

Check Also

noorderzon_keukentafelgesprek

Het Wmo Keukentafelgesprek

Gemeenten hoeven het keukentafelgesprek en het onderzoek naar uw persoonlijke situatie niet zelf uit te voeren. Ze kunnen dit uitbesteden aan anderen. In de Wmo 2015 staan regels hoe de gemeente u en uw aanvraag moeten behandelen. Deze wet biedt rechtszekerheid en beschermt tegen willekeur van gemeenten.